Jan en Thea gaan met pensioen

Op een doordeweekse dag in de winkel in Raalte klinkt het vertrouwde geluid van een rits die wordt getest en luide deurbel die gaat. Even later volgt een gesprek over een weekendje weg, een verjaardag of een reis die eraan komt. Bijna zestig jaar is het dagelijkse kost bij Schulten Lederwaren. Dit voorjaar komt daar een einde aan. Jan (70) en Thea (67) Alferink gaan met pensioen. De winkel sluit haar deuren na 58 jaar.

De zaak begon op 1 april 1968, toen Annie Schulten, lokaal beter bekend als ‘Annie van de tassen’, haar winkeltje met tassen en rookartikelen opende. Thea stond er als 9-jarig meisje al in de winkel. Eerst helpen, later meewerken, en uiteindelijk mede-eigenaar. In 1999 werden Jan en Thea officieel compagnon, in 2008 namen zij de winkel volledig over. Wat bleef, was het karakter van de zaak: persoonlijk, vertrouwd en altijd met tijd voor een praatje.

In de loop der jaren groeide de winkel mee met het dorp. Meer vierkante meters en een breder assortiment: van leren tassen en portemonnees tot reisartikelen, rookwaren, kansspelen en kaarten voor grote en kleine (lokale) evenementen. De kern veranderde niet. Mensen kwamen vaak niet alleen voor een tas, maar ook voor advies, een luisterend oor of een oplossing.

“Of iemand nu opzoek is naar een unieke tas of hulp bij een reparatie, we proberen altijd mee te denken,” vertelt Jan. Soms ging dat ver: telefoontjes op de huistelefoon midden in de nacht vanuit het buitenland met de vraag hoe het slot van de koffer open kon, waren geen uitzondering.

Ook achter de schermen draaide de winkel op samenwerking. “We hebben het altijd samen gedaan met ons personeel,” zeggen Jan en Thea. “Collega’s die bijsprongen als het druk was, meedachten en de tijd namen voor klanten.” Voor iedereen die in de afgelopen 58 jaar deel uitmaakte van de winkel zijn Jan en Thea dankbaar. “Zonder onze collega’s was dit niet mogelijk geweest.”

De opheffingsuitverkoop start maandag 29 december en loopt tot zaterdag 4 april, de dag waarop de winkel definitief sluit. Wat daarna komt, laten Jan en Thea nog even open. “Dat zien we wel,” zegt Thea. “De kleinkinderen zorgen in ieder geval voor vrolijke afleiding. En we kijken ernaar uit om samen meer tijd te hebben.” “Misschien blijf ik nog wel op kleine schaal repareren,” vult Jan aan. “Maar dat bekijken we later.”

Tot die tijd is iedereen welkom om nog een keer binnen te lopen. Voor een tas, een herinnering, of gewoon een praatje.