Salland heeft door de jaren heen opvallend veel sporters voortgebracht die het ver hebben geschopt. Mensen die ooit begonnen op een veld, baan of in een sporthal in de regio en uiteindelijk terechtkwamen op podia waar de prestaties serieus tellen.
In Van Salland naar de Top vertellen we hun verhalen. Over de eerste trainingen, de mensen en verenigingen die belangrijk waren, de offers die onderweg werden gebracht en de momenten waarop bleek dat er misschien wel meer in zat. Soms gaat het om bekende namen, soms juist om sporters van wie bijna niemand meer weet dat hun weg naar de top hier begon.
Want achter iedere prestatie zit een verhaal. En opvallend vaak begint dat verhaal gewoon in Salland.
Twee minuten.
Meer zat er in 1971 niet tussen de handbalsters van SDOL uit Luttenberg en een Nederlands kampioenschap.
De finale werd gespeeld op neutraal terrein in Amersfoort. Tegenstander was Hellas uit Den Haag. Niet in een sporthal, maar buiten. Veldhandbal was destijds nog een belangrijk onderdeel van de sport en zag er anders uit dan het moderne zaalhandbal.
Er stonden elf speelsters per ploeg op een veld dat qua afmetingen vergelijkbaar was met een voetbalveld. Afstanden waren groter, conditie speelde een enorme rol en een harde worp kon van grote afstand gevaarlijk zijn.
SDOL – Samenwerking Doet Overwinnen Luttenberg – had zich door het seizoen heen naar de nationale finale gespeeld.
Daar wachtte Hellas.
Van 5-7 naar 8-7
De Haagse ploeg liep in de finale uit naar 5-7. SDOL moest achtervolgen en deed dat met succes. De Luttenbergse vrouwen knokten zich terug in de wedstrijd.
Twee minuten voor het einde stond het 8-7.
Op dat moment was SDOL virtueel landskampioen.
Voor een vereniging uit Luttenberg zou het een uitzonderlijke nationale titel zijn geweest. Volgens de lokale Canon is geen andere seniorenploeg uit de huidige gemeente Raalte, buiten het latere succes van ROHDA, zo dicht bij een Nederlandse titel in een grote teamsport gekomen.
Maar de laatste twee minuten veranderden alles.
Hellas maakte gelijk. En in de allerlaatste seconde viel ook nog de 8-9.
Geen verlenging. Geen herkansing. De titel ging naar Den Haag.
Een bijna vergeten vorm van handbal
Wie nu een wedstrijd van Kwiek bezoekt, ziet een sporthal, zeven speelsters per team en een snel spel waarin aanvallen elkaar in hoog tempo opvolgen. Veldhandbal vroeg om een ander type wedstrijd.
Elf tegen elf op een groot veld betekende meer ruimte en langere looplijnen. Het spel had raakvlakken met het voetbalveld waarop het werd gespeeld, maar de bal ging uiteraard met de hand.
In de jaren zeventig verloor veldhandbal snel terrein aan zaalhandbal. Sporthallen werden belangrijker en de variant met zeven spelers groeide uit tot de standaard die we tegenwoordig kennen.
Daardoor is de prestatie van SDOL ook een tijdsdocument geworden. De club bereikte de nationale finale in een discipline die kort daarna vrijwel uit het Nederlandse topsportbeeld verdween.
Luttenberg tegen Den Haag
Juist het contrast maakt het verhaal aantrekkelijk. Aan de ene kant een ploeg uit Luttenberg, aan de andere kant Hellas uit Den Haag. Op papier verschillende werelden, op het veld slechts één doelpunt verschil.
De uitslag vertelt bovendien niet hoe dichtbij SDOL werkelijk was.
Wie alleen 8-9 leest, ziet een verloren finale.Wie weet dat het twee minuten voor tijd 8-7 stond, begrijpt de pijn.
Sportgeschiedenis wordt vaak geschreven door winnaars. Hun foto's komen aan de muur, hun namen staan op bekers en jubileumboeken openen bij kampioenschappen. Daardoor kunnen prestaties die nét geen titel opleveren langzaam verdwijnen.
De vrouwen van SDOL verdienen het tegenovergestelde.
Een verhaal dat bewaard moet blijven
Meer dan een halve eeuw later zijn details uit zo'n finale kwetsbaar. Namen, foto's, reisverhalen en herinneringen zitten niet allemaal in landelijke digitale archieven. Dat maakt de kern die wél vastligt des te belangrijker.
SDOL bereikte in 1971 de finale om het Nederlands kampioenschap veldhandbal.De ploeg vocht zich terug van 5-7 naar 8-7.Met twee minuten te spelen lag de titel in Luttenbergse handen.In de laatste seconde maakte Hellas 8-9.
Vier regels zijn genoeg om de sportieve tragedie samen te vatten.
Maar achter die vier regels zat een heel seizoen.
En misschien is dat uiteindelijk waarom dit verhaal, ondanks de verloren finale, thuishoort in 'Van Salland naar de top'. De top bereik je niet alleen wanneer je met een beker naar huis gaat.
Soms sta je er twee minuten lang.
Ken jij nog een verhaal voor Van Salland naar de Top?
Misschien ken je een sporter uit Salland die op hoog niveau heeft gepresteerd en volgens jou niet in deze serie mag ontbreken. Of misschien heb je zelf nog foto's, herinneringen of bijzondere verhalen over de persoon uit deze aflevering.
Laat het ons weten via info@raaltekoerier.nl. Ook aanvullingen van oud-teamgenoten, trainers, familieleden, supporters en andere betrokkenen zijn welkom. Juist die persoonlijke herinneringen helpen ons om de sportgeschiedenis van Salland steeds verder aan te vullen.
En is er iemand van wie jij het hele verhaal graag eens zou willen lezen? Tip ons vooral. Misschien staat die naam binnenkort centraal in een nieuwe aflevering van Van Salland naar de Top.
Bronnen
Canon van Nederland – Raalte, SDOL veldhandbal 1971